Anasayfa | Kadın | Yeşim Akıncı'nın Doğum Hikayesi

Yeşim Akıncı'nın Doğum Hikayesi

Yazı ebatı: Decrease font Enlarge font
Ben Yeşim Akıncı 06 Ağustos, 1979 doğumluyum. Eşim Erkan ile 23 Ekim, 1999 tarihinde evlendik. Henüz bebek istemiyorduk, bizim için daha çok erkendi, bu yüzden korunmaya karar verdik.

Aradan 6 ay geçti (Yani NİSAN 2000) ve ben çocuk istemeye başladım. Eşime söylediğimde kendiside bir tanecik bebiş olsa fena olmaz dedi... :)))) havalara uçmuştum ve bir an önce çocuk sahibi olmayı istiyordum. Biz korunmayı bıraktık ve regl tarihim 3 gün geçmişti ki hemen eczaneye gidip test yaptırdığımda sonuç olumsuz çıkmıştı. O kadar kötü olmuştum ki anlatamam ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. Ve doktora gitmeye karar verdim . Doktora gittiğimde beni muayene ederek her şeyin normal olduğunu bana ilaç vereceğini ve ilaçla hamile kalacağımı söylemişti. Meğerse korunmayı bıraktıktan sonra hemen çocuk olmazmış? 1 ay ilacı düzenli bir şekilde kullandım ve yine regl'im gecikmişti tekrar test yaptırdığımda sonuç yine negatifdi.. :(( ve o gün moralim çok bozuktu çocuğum olmuyordu benim... ama neden? tekrar doktora gittiğimde tekrar beni muayene etti ve birkaç ilaç daha verdi... Ama ne vardı bende? Madem ki hiçbir sorun yok neden çocuğum olmuyordu? Kimse bana bir şey söylemiyordu, her şey olacağa kalmıştı.. Yavaş yavaş ümidimi yitirmeye başladım. Artık korunmuyorduk ve çocuğumuz da olmuyordu. :(( Ãœmidimi kesmiştim kesmesine fakat yine de her ay test yapıyor bebek olmayınca da oturup ağlıyordum. Aradan epey bi zaman geçmişti ki tam anlamıyla peşini bırakmamacasına tedavi olmaya karar verdim ve 2001 Şubat ayında tedaviye Bakırköy SSK hastanesinde İnfertilite bölümünde başladım. İlk önce benden rahim filmi istediler ve eşimden ise sperm testi . Sonuçlar ise; rahim filmim gayet iyiydi hiçbir sorun yoktu, yalnız sorun eşimden kaynaklanıyordu... Sperm eksikliği vardı ve aşırı zayıftı. bende hiçbir sorun olmadığı için tedaviye başlanmadı hemen eşime geçildi .. 2001 Şubat, 2001 Mart, 2001 Nisan, eşime sperm testi yaptılar fakat hiçbir düzelme yok yine aynı yine aynı derken, Doktor eşimin kendisine iyi bakmasını söylemişti yemek konusunda. Eşimin üzerine fazlasıyla düşmüştüm ve her şeyine karışır oldum. Yemeğinden tutun içeceğine kadar mükemmel bir şekilde bakıyordum ne yiyip ne içeceğine ben karar veriyordum ve son 2001 Mayıs, ayında bir test daha yaptılar ve sonucunu alıp doğru ilkyardımda bir doktordan randevu almıştım onun yanına gittik. Eşimi muayene edecek ve çocuğu olur raporu verecekti. Daha önceki sperm testleriyle, Mayıs ayındaki testi karşılaştırdı ve wawwwww baya düzelme var ilaç vs. mi kullandınız diye sordu. Biz gayet sakin yooo dedik. Ve bize çocuğumuzun olacağını belirten rapor yazdı. çok sevinçliydim. Bir yandan da üzgün evet hiçbir sorun yoktu ama neden çocuğumuz olmuyordu. Tekrar SSK'daki doktorumuza raporu gösterdikten sonra bize randevu verdi. Regl dönemimin 3.günü gitmem gerekiyordu işlemlere başlanacaktı. Bu sırada çalıştığım için günler su gibi akıp gidiyor randevu tarihlerini dört gözle bekliyordum. Evet 2001'in EYLÃœL ayı idi regl tarihimi bekliyordum çünkü doktora gidecektim. Ama birt ürlü olmuyordu karnım ağrıyor, göğüslerimde şiddetli ağrılar, midemde ağrılar dayanamıyordum. Acaba diye düşünüp sonrada yok yok olamaz değip beklemeye başladım. Regl'im 2 gün gecikmişti ama hala ortalıkta bir şey yoktu fakat karnımda müthiş bir ağrı, göğüslerimde acı gittikçe artmıştı anneme sorduğumda regl olacağım için ağrıdığını söylüyordu. Evet 5 gün oldu ve hala olmamıştım. Hemen doktora gittim ve bana test yaptılar :..((( sonuç yine negatif ve yine bana ağlamak düşmüştü. Doktor bir hafta daha beklememizi hala regl olmazsam iğneyle kanamamı söktüreceğini söyledi. Çok üzülmüştüm... Evet bir hafta daha geçti muayene günüm gelmişti. Doktorum beni hemen Ultrason'a soktu ve o an içimden bir parça kopmuştu sanki. Ekranda minicik bir nokta görmüştüm ama acaba??? derken yanımda kardeşim vardı EVETTTTTTT BEBEK VAR AÄžZINI GÖRDÃœM DİYE BAÄžIRMAYA BAŞLAYINCA DOKTOR GÃœLDÃœ .... İŞTE O ANI SİZE ANLATAMAM ÖMRÃœM BOYUNCADA UNUTMAYACAÄžIM. EVET 15 GÃœNLÃœK HAMİLESİN DEDİ. O gün çok ağlamıştım. Evet sonunda bebeğim olacaktı hamileydim. İçim içime sığmıyordu, ne yapacağımı bilemiyor bu güzel haberi biran önce eşime vermek için sabırsızlanıyordum. Eşime söylediğimde çok sevinmişti nokta bebeğimizi o gün bütün aile öğrenmişti. Sorunsuz bir hamilelik geçirdim 75 kg. hamile kaldım. 4.Ayda midem bulanmaya başladı bir süre hap kullandım. Hamile kaldığımdan sonra her ay düzenli olarak doktora gitmeye başladım doktora gitmek için bahaneler buluyordum. Karnım ağrıyor doktora gidelim, Midem bulanıyor doktora gidelim bir gün hiç unutmuyorum. Midem bulanıyor diye gecenin 2sinde doktora gitmiştik. Aslında bir şey yokmuş Doktora bebişimi görebilir miyim dediğimde bu saatte ne bebeği demişti :) hatırladıkça gülmekteyim.. 5,5 aylıkken bebişimin cinsiyetini öğrenmiştim. ERKEK OLACAKTI... 6-7-8 Aylık derken birden kaşınmaya başladım geceleri uyuyamıyordum. Bacaklarım, Karnım, Kollarım, Ellerim acayip bir şekilde kaşınıyordu bütün dünya uyurken ben kaşınıyordum. Allahım kimseye böyle bir şey vermesin. Bu esnada çalışıyordum 9 Mayıs 2001 Perşembe günü son doktor kontrolüme gittiğimde normal doğum istiyordum ve 22 Mayısda normal doğum yapacaktım. Doktorum bebişimin tombiş olduğunu ve normal yapamayacağımı söylemişti yani 11 Mayıs'da Sezeryanla doğum yapacaktım. 1 günüm kalmıştı yani hem işten ayrılacaktım, hem ev taşıyacaktık. Cumartesi'de doğum yapacaktım. Bu sırada 96 kg. olmuştum.

Evetttt Cumartesi oldu doğuma gidiyoruzzzzzzzzzzzzzzz..

Ve mutlulukla geçmek bilmeyen son haftalardan sonra nihayet eşimle beraber yalnız geçireceğimiz son akşam gelmişti, sabaha kadar uyuyamamış, heyecandan ne yapacağımı bilemeden sağa sola dönüp durmuştum.

. işte o an geldi. Hastanede odamdayım birkaç hemşire gelip beni muayene ettiler ve lavman yaptılar daha sonrada sondayı taktılar inanın hiçbirinde canım yanmadı bunu herkes abartılı şekilde anlatıyor fakat yinede korkacak bi şey yok. Evet ameliyat odasındayım ve bebeğim dakikalar sonra içimden çıkıp yanıma gelecek, heyecandan bayılmak üzereyim. Doktorum, ve hemşireler var etrafımda, sohbet ederek, gülerek çok büyük keyifle doğuma hazırlıyorlar beni ama, ben heyecandan titriyorum ve onların söylediklerini tam olarak algılayamıyorum.

Anıl bebeğim 11 Mayıs 2001'de saat 13:10'da 4.250 gr. ağırlığında 52 cm uzunluğunda doğdu. Kendime geldiğimde bebeğim yanımdaydı, dakikalarca onun yüzüne baktığımı hatırlıyorum. Allah isteyen herkesi evlat sahibi yapsın. O anı anlatmak için kelimeler yetersiz kalıyor.

Anıl'ım bugün 9 aylık ve biz her gün onunla daha fazla iletişim kurmaya başlıyoruz. Akşamları eve döndüğümde beni gülücüklerle, çığlıklarla karşılıyor artık.

Dede, Mama, Hadi ve Gel demesini öğrendi yürüyoruz bile...
İsteyen herkesin bu mutluluğu tatması dileği ile..
Sevgiler..

Son olarak 39 hafta süresince her zaman yanımda olan sevgili eşim Erkan'a, bi'tanecik Anneme, kardeşim Sema'ya kaprislerime katlanıp bitmek tükenmek bilmeyen sorularıma büyük sabırla cevap veren aileme binlerce teşekkürler..

ANIL bizim yaşamımıza katmış olduğun güzelliğin her zaman seninle olması dileği ile.. Seni çok seviyorum!!!!!!!!!

Kategori: Anne-Bebek

Yorum beslemesine abone olun Yorumlar (0 gönderilen)

toplam: | gösteriliyor:

Yorum gönder

Lütfen resimde gördüğünüz kodu girin:

Captcha
  • Arkadaşına gönder Arkadaşına gönder

Etiket:

Anne-bebek

Bu yazıyı oyla

3.00